10 vragen aan Brian Elstak

10 vragen aan Brian Elstak
12 mei 2020 onkel
In Geen categorie

Vanaf het moment dat ik beeldend kunstenaar Brian leerde kennen bij Made in da Shade (later MC theater) beschouwde ik hem als een grote broer. Denk dat de mensen die ik vanaf die tijd ken waarmee ik nooit een negatieve ervaring heb gehad op een halve hand te tellen zijn. Hij is daar zeker een van. Sterker nog hij is zo een positieve jongen dat zijn vibe aanstekelijk werkt.

Volgende alinea. Concreet voorbeeld dat teruggrijpt naar de inleiding. Het MC theater werkte destijds wel eens met artiesten van het toen nog redelijk verse Noahs Ark label. Het is tijdens een commercial die Brian in het gebouw maakte dat ik voor het eerst Murda Turk ontmoette die met Kees was, voor het eerst dat ik jonko van de Boerejongens zou roken en ook de eerste dag dat ik in de Kribbe zou zijn. Dat niet alleen, kijk maar in de volgende alinea.

In die jaren bevond ik mijzelf op een zekere avond ergens in the middle of kaolo nowhere waar ik mee was met ik weet niet welke artiest die daar moest optreden. Wie die dag ook optrad in die venue was Jiggy Dje. Diens toenmalige backup rapper, Tellem, en ik ontmoetten elkaar voor het eerst rondom een tafelvoetbaltafel in de backstage en konden het goed met elkaar vinden. Toch was het veel later pas dat wij het duo Drerrie United zouden gaan vormen waarmee we een 101barz sessie zouden vlammen (met geniale cameo van mini-interview op omeomar.nl hall of famer Achmed Akkabi in the back als een goon met berbervlag), een cd zouden uitbrengen, en op (enkele) festivals zouden optreden met in ons kielzog het toen nog zeventienjarige, schattige ventje Jorik (“stoor ik? Als ik met m’n flow in je oor prik”). Die een microfoon pakte, weigerde los te laten en iedereens teksten van begin tot eind meerapte omdat ie zo hongerig was.

Maar, concluderende alinea die alles samenbrengt, Tellem en ik zouden uit onszelf misschien nooit de united drerrie zijn geworden die we tot op de dag van vandaag zijn als Brian niet een keer uit het niets had gezegd: “hey, moeten jullie niet een keer wat maken samen?” Waarvoor dank my man. Dames en heren ik presenteer jullie de Nederlandse Basquiat en de human connecting machine: Brian Elstak.

Nasrdin’s vraag voor Brian. Beschrijf t proces van t maken van een tekening:

Ik loop eerst even rond met een idee in mijn hoofd. Die laat ik effe sudderen. Dan stel ik mezelf wat vragen. Wat zou teenage Brian hard vinden? Hoeveel tijd heb ik ervoor? Welk materiaal ga ik gebruiken? Daarna gaat het snel.

Ik ken de grillen van de podcastwereld, hoe hou je t vol met de OWRU podcast?

Ik ben oprecht geïnteresseerd in de backstory van iemand. Het helpt mij to connect the dots. Soms in mijn eigen kunstenaarschap. Soms als doorgeefluik: “Weet je wie je zou moeten checken daarvoor? Die en die, want zus en zo.” Dit soort gesprekken doe ik al twintig jaar, mede door het mixin platform. Open staan voor iemands verhaal heeft mij en mijn crew veel goeds gebracht. Hetzelfde doen maar in podcast vorm was logisch. We hebben al 88 shows in vier jaar tijd. Enthousiasme voor een tof gesprek is waar je het van moet hebben. Dan houd je het wel vol.

Wat is je favoriete aflevering?

Moeilijk. Dre Urhahn, Jade Olieberg, Emilio de Haan, Wiamwiamwiam, Michael Middelkoop, Glenn Helberg, Ray Fuego, Violette Esmeralda, de LFMC CBK Zuidoost EXPO specials. Ik vond er zoveel tof. Ik kan er niet eentje kiezen.

Welke podcasts pomp je zelf graag?

Ik check graag The Brilliant Idiots.

Wanneer comeback van t Mixin magazine?
[waarop ik een keer Tyler the creator interviewde en dilemma’s voorlegde waaronder stel dat iemand een pistool op je moeders hoofd heeft: zou je dan iemand pijpen? En look at us now lol (red.)]

Denk het niet man. Mijn mixin itch wordt gelukkig gescratcht met de OWRU podcast, maar who knows? Als mijn Mixin zusters en broeders down zijn, dan kunnen we gewoon weer rollen wat mij betreft.

Bij die ene Kohfie Konnect clip liet je zien een goeie director te zijn, waarom niet achternagejaagd?

Ik had veel mazzel met een ervaren crew. Na die video had ik effe de smaak te pakken ja, maar tussen 2000 en 2012 was ik sowieso al mijn creatieve interesses aan het uitproberen. Beeldende kunst, schrijven, vormgeving, theater, reclame, feestjes geven, hoodies en shirts zeefdrukken, muzieklabel opzetten, creatives etaleren via mixin, regisseren, artiesten helpen. Ik was volop zoekende. Alles was leuk. Dus waarom kiezen? Uiteindelijk ontdek je van al die dingen wat de meeste focus moet krijgen. Eindstand was regisseur zijn niet mijn calling.

Dit heb ik al jaren willen vragen maar wat zijn LFMC en Dottie Dansi precies?

LFMC (Lowrey Foley McClane) is een collectief kunstenaars opgericht in 2011. Bestaande uit Joya Mooi, Senna Gourdou, Atlynn Vrolijk, Vanity Wezer, Isabel Berenos, Macarena Loma Yevenes, Sharon Jane D, Mounir Raji, Vera LFMC, Edmee Loupatty, Dionne Verwey, Hayzee, Kai de Bies, Giuseppe du Crocq en ik. Dat zijn art directors, fotografen, creatieve producenten, muzikanten, theatermakers, beeldend kunstenaars, een chef kok en veel meer. Allemaal stuk voor stuk prachtige mensen van binnen en van buiten. instagram.com/lfmc

Dottie Dansi is iets dat voortkwam uit Mixin, LFMC en het MC Theater. Ooit begonnen als een mixin t-shirt dat we verkochten via FreshCotton. Jaren later werd het ons feestje in Toko MC en het MC Theater. Atlynn was de artdirector en verzorgde vaak de beelden. Qua sound was Hayzee de architect van de feesten. Niet alleen als dj, maar ook dankzij zijn originele Dottie Dansi producties. DJ Game Ova, Anjosefien Falelavaki, Cherry Coco en Leeroy (Zwart Licht) waren ook vaste elementen voor een Dottie Dansi avond. Verder waren er heel veel toffe gast dj’s door de jaren heen. Anything goes qua muziekstijl. Al is de perceptie dat het een dancehall feest is een hardnekkige. Via soundcloud.com/dottiedansi kan je de OWRU podcast beluisteren en toffe Dottie Dansi Mixtapes pompen.

Heb je essentiële hiphop kijk/luister/leestips waar de jonge lezers van gehoord moeten hebben om zich deel vd community te mogen noemen?

Je verdiepen in de grondleggers is altijd een goed ding, maar om specifieke lectuur en kijktips door te geven vind ik moeilijk. Als ik nu off the top of the dome dingen moet roepen zeg ik: The Defiant Ones (docu serie over Dr. Dre en Jimmy Iovine). CB4 is een humor classic. Pomp Kohfie Konnect’s HETISZOVER, Zwart Licht’s Bliksemschicht, De Kassier van Murda en FS Green, Extince’s Vitamine E, Binnenlandse Funk, Opgeduveld en Duvelduvel’s AAP-O-THEEK geregeld. Verder een salute naar Hip Hop Huis Rotterdam en Patta die beiden veel voor the culture doen. Hun werk inspireert enorm. Net als dat van The Black Archives en TNNA (TopNotch Noah’s Ark). Verder is in mijn ogen Hip Hop cultuur een soort open source ding. Iedereen neemt een andere ingang en doet z’n eigen ding met de tools die ze vinden.

Wat is je top 3 rappers onder de 25?

Sor (Black Acid Amsterdam). Vince Staples en Ray Fuego (SMIB).
Ik gok dat ze alle drie onder de 25 zijn.

Als je moest kiezen analoog of digitale beeldende kunst? [achteraf gezien kaolo domme vraag sorry (red.)]

Wat ik doe is analoog, maar zonder een digitaal component kan ik mijn gospel niet spreaden. Dus het gaat eigenlijk hand in hand.

Aan wie geef je m door en wat wil je diegene vragen?

Ik geef het door aan Hawaiian Vroly a.k.a. Atlynn Vrolijk. Hoe vergaat het je als beeldmaker in deze Corona tijd? Nemen de klussen weer langzaam toe? Waar ben je nu allemaal mee bezig? En wanneer komt Vilain & Gai’s Feminazi Friday weer terug?

Cheers,
Brian.

Comments (0)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*