Pathetische poëzie

Pathetische poëzie
17 februari 2020 onkel
In Geen categorie

Op de maandag voor de eerste editie van Omars zelf georganiseerde poëzie-avond genaamd ‘Onkels Nevenactiviteit’, bracht de oom op zijn website een aantal gedichten uit die heel veelzeggend waren over de fase waarin de toen nog beginnende dichter zich bevond. In het jaar ervoor had hij zich weten te plaatsen voor het NK Poetry slam door twee poëzieslagen met een toereikend resultaat af te sluiten. Tijdens de maandfinale was hij de unanieme winnaar en tijdens de jaarfinale werd hij tweede, en mocht daarmee door naar de landelijke kampioenschappen. Hij herinnert zich nog dat hij dat vertelde aan zijn vader en dat die niet uitbundig reageerde, alsof die vond dat Omar niet zo te koop moest lopen met een toekomstig toernooi terwijl hij vandaag tweede was geworden.

Twee maanden later overleed zijn vader en Omar reisde naar Marokko om hem te begraven. Teruggekomen van de bled oftewel het land, alleen, eenzaam en gebroken, besloot Omar op een reis te gaan. Tijdens deze reis nam hij zich voor gedichten te schrijven om te oefenen voor de finale van het NK Poetry slam. Omar wilde af van teksten die ooit zijn begonnen als rap coupletten, die hij als gimmicks kan inzetten om wedstrijden te winnen. Hij wilde pure gedichten maken en niet meer schuilen achter trucs. Al snel na het kennismaken met de onvoorstelbare diepgang van pöezie, ging het schrijven van dat werk niet in de verste verte meer om die wedstrijd. De gedichten die hij tijdens die periode schreef waren somber en snoeihard, bedekt met een grote donderende donkere wolk door het verliezen van zijn grootste voorbeeld, vriend en raadgever.

Omar leerde na deze reis de kracht en betekenis die woorden kunnen dragen die hem eerder pathetisch of melodramatisch zouden hebben geleken, en begon andermans gedichten anders te lezen. Zijn waardering voor de kunstvorm veranderde zoals hij in het dagelijks leven vanaf nu ook andermans rouw anders zou begrijpen. Op die maandag liet hij de wereld voor het eerst lezen hoe dat eruit zou zien, die naakte poëzie, zonder toevoegingen om de lezer te imponeren. Omar had door poëzie een middel gevonden om zijn pijn te proberen te gebruiken om andermans te pijn te verzachten.
En dat zag er als volgt uit:

Aalmoes
Toch komt het soms nog voor
dat ik de Dam zie door ogen van het kleinkind
het kind met belangstelling voor alle duiven
doet het lantaarnlicht minder onheilspellend schijnen
twijfelachtig licht over gouden
eeuwenkleurige kinderkoppen
om randen van ornamenten uit onderontwikkelde landen
rond de wederopstaande fenix waait stof op
deze straat ziet er weer uit als de eerste keer
toen u mijn leeftijd had waren fouten gemaakt
schuldig, want geen aalmoezen betaald

Toekomstmuziek
Ben bitter al is leven zuur of zoet
terwijl ik ouder word
en minder duld

Een van mn beste vrienden is mijn voet
In een handdruk verhuld
Houdt het me kort

Mijn mooiste muziek komt de toekomst toe
niets zo schoon als geduld
ik haat dat woord

Oerknal
Kijk daar is ie
Het kleine vissie
met de grote missie

Voorbij
Geluk komt in golven
Al moet ik borstcrawlen door tranen
zink door stalen ballen
dobberen momenten eeuwig voort of ogenblikkelijk voorbij me
Tijd lijkt oneindig tot hij verstrijkt
onzin tot jij begrijpt
dat de nietigheid en eeuwigheid worstelen om bestaan
alleen wij gaan voorbij

S.O.S
Middenin een cirkel in een boom
dagdroom ik over een droom

bekommer me soms om of ik van de honger omkom
als ik een tapdanser was
schold ik je in morsecode vol

Op school, scoorde laag voor zelfbeeld
als ik een gasmasker had
hing ik een bomgordel om
en stak gasbommen af voor de lol

Stroperig rood water in
zomerstraten in de stad
plat koud en bloedende verkopers
was mijn wonden, pleeg zonden
en bid voor eigen gewin

Hoop
Als de binnenkant van een kroket kolk ik
knispert mijn buitenkant harde klank
wankelen mijn gedachten langzaam
Hoop verpakte verleidingen rijst
tot een kolossale vuilnisbelt
hier in het belastingparadijs
inhaleer laatste hijs en verdwijn
brein omringd met onverschillig zijn
zoals kleinzoon zijn zoon door woestijn

Comments (0)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*